“กองปราบตามรวบหนุ่มโรงงาน ขืนใจลูกสาวเพื่อนข้างห้อง หนีคดีนาน 15 ปี”

“กองปราบตามรวบหนุ่มโรงงาน ขืนใจลูกสาวเพื่อนข้างห้อง หนีคดีนาน 15 ปี”

กองบังคับการปราบปราม ภายใต้การอำนวยการสั่งการของ พล.ต.ต.สุวัฒน์ แสงนุ่ม ผบก.ป.,                 พ.ต.อ.สรร มั่นเมืองรยา รอง ผบก.ป., พ.ต.อ.เนติ วงษ์กุหลาบ ผกก.5 บก.ป., พ.ต.ท.สุพจน์ พุ่มแหยม,            พ.ต.ท.อนุชา ศรีสำโรง, พ.ต.ท.ธนวัฒน์ หิ้นยกฮิ่น, พ.ต.ท.ภูวนนท์  สมัครไทย รอง ผกก.5 บก.ป.

          เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดจับกุม นำโดย ร.ต.อ.สุขสิทธิ์ ประเสริฐ สว.กก.5 บก.ป. และเจ้าหน้าที่ตำรวจ กก.5 บก.ป. 

          ร่วมกันจับกุม นายรังสรรณ์ (สงวนนามสกุล) อายุ ๓9 ปี ผู้ต้องหาตามหมายจับศาลจังหวัดสมุทรสาคร ที่ 1102/2548 ซึ่งต้องหาว่า “ข่มขืนกระทำชำเราหญิงอื่นซึ่งมิใช่ภริยาของตน โดยขู่เข็ญด้วยประการใดๆ, พาบุคคลอายุเกิน 15 ปี แต่ยังไม่เกิน 18 ปี ไปเพื่อการอนาจาร, พรากผู้เยาว์อายุกว่า 15 ปี แต่ยังไม่เกิน 18 ปี ไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล เพื่อการอนาจาร”              

          สถานที่จับกุม บริเวณหน้าหอพักไม่มีชื่อ ถ.พหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร

          พฤติการณ์ สืบเนื่องจากเมื่อปี 2548 นายรังสรรณ์ฯ ผู้ต้องหาซึ่งทำงานเป็นพนักงานโรงงานแห่งหนึ่ง ในจังหวัดสมุทรสาคร ได้รู้จักกับนางสาวแอน (นามสมมติ) อายุ ๑๖ ปี ลูกสาวของเพื่อนที่ทำงาน โดย นางสาวแอนฯ พักอาศัยอยู่ติดกับห้องของนายรังสรรณ์ฯ

          ต่อมาวันเกิดเหตุ นายรังสรรณ์ฯ ได้ดื่มสุราจนเมา และกลับมาที่ห้อง เห็นนางสาวแอนฯ นั่งอยู่ภายในห้องคนเดียว จึงบุกเข้าไปในห้องและใช้กำลังข่มขืนนางสาวแอนจนสำเร็จความใคร่ ก่อนจะข่มขู่ไม่ให้นำเรื่องนี้ไปบอกใคร และได้หลบหนีไป เมื่อผู้ปกครองของนางสาวแอนฯทราบเรื่อง จึงพานางสาวแอนฯ เข้าแจ้งความดำเนินคดีกับพนักงานสอบสวน สภ.กระทุ่มแบน

          จนกระทั่งวันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 เจ้าหน้าที่ตำรวจ กก.5 บก.ป. สืบสวนทราบว่านายรังสรรณ์ฯ มาพักอาศัยอยู่ที่หอพักไม่มีชื่อ ถ.พหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร เจ้าหน้าที่ชุดจับกุมจึงเดินทางไปตรวจสอบและเข้าจับกุมผู้ต้องหา นำตัวส่งพนักงานสอบสวน สภ.กระทุ่มแบน ดำเนินคดีตามกฎหมายต่อไป

          จากการสอบถามผู้ต้องหาให้การรับสารภาพตลอดข้อกล่าวหา อ้างว่าที่ทำไปเพราะความเมา

 

 

“ผู้ต้องหาหรือจำเลยยังเป็นผู้บริสุทธิ์ตราบใดที่ศาลยังไม่มีคำพิพากษาถึงที่สุด